Ο Παναθηναϊκός την Πέμπτη το βράδυ καλείται να σφραγίσει το διαβατήριο του για τα πλέι οφ της Ευρωλίγκας.
Η αναμέτρηση με την Αρμάνι αποτελεί ένα 40λεπτό που στο ξεκίνημα της σεζόν, πολλοί αναρωτιόνταν αν θα το ζήσει και φέτος η ομάδα. Δηλαδή σε ένα …δίσεκτο έτος μετά από κατάκτηση της Ευρωλίγκας το «τριφύλλι» να μη φρενάρει, στο ΤΟΡ-16 της διοργάνωσης. Νίκη λοιπόν δε σημαίνει μονάχα πρόκριση, αλλά και μια βαθιά ανάσα ενόψει της τελευταίας αγωνιστικής. Εκεί αν όλα πάνε καλά κόντρα στην Αρμάνι, ο Παναθηναϊκός θα κυνηγά διπλό με μισό πόντο στην έδρα της Ούνιξ Καζάν και όχι το ύπουλο +7.
Από την άλλη όποιος νομίζει πως η Αρμάνι θ΄ αποτελέσει εύκολη λεία για τους Πρωταθλητές, πλανάται οικτρά. Οι Ιταλοί μετά τα κακοραμμένα κοστούμια του πρώτου μισού της σεζόν, προσπαθούν να συνέλθουν και να σηκώσουν κεφάλι. Η επιστροφή του Χέρστον, σε σχέση με το πρώτο ματς, αναπροσαρμόζει τα πλάνα του Ζοτς, όπως φυσικά και η απόκτηση του Μπρέμερ.
Άφησα για το τέλος τις επιστροφές στο ΟΑΚΑ καθώς θα ήταν ψέμα αν δεν πούμε πως δεν θα είναι …ανάμεικτες. Ο Αντώνης Φώτσης είναι ηλίου φαεινότερο πως θα αποθεωθεί και θα χειροκροτηθεί από τους φίλους του Παναθηναϊκού, ενώ η …χαμένη αναγνώριση αφορά τον Ντρου Νίκολας, ο οποίος στο παραπέντε χαιρέτησε το Μιλάνο, καθώς δεν κατάφερε ποτέ να προσαρμοστεί στη νέα του ομάδα. Η αλήθεια είναι πως ο Ντρου εδώ και ενάμιση χρόνο είχε αρχίσει να χάνει τα πατήματα του και έμοιαζε πολύ δύσκολο από τη σιγουριά του ΟΑΚΑ να καταφέρει να περάσει τις εξετάσεις, στη Βόρεια Ιταλία. Άλλωστε, μονάχα ρόλο δεν κατάφερε να του βρει ο Σκαριόλο στην Αρμάνι, ένας προπονητής που «πιστώνεται» την κάκιστη εικόνα και το χτίσιμο των Ιταλών. Αναφορικά με τον Γιάννη Μπουρούση, καλό θα ήταν ο κόσμος να μην ασχοληθεί μαζί του. Εξάλλου, το πικάρισμα είναι «ωραίο» (πάντα με μέτρο) και θα μπορούσε να πει κανείς ότι έχει αξία, όταν ο άλλος είναι ο μεγάλος σου αντίπαλος.
