Μέσα σε όλο αυτό το κακό που συμβαίνει γύρω μας με την κατάθλιψη να μας κατακλύζει από όλες τις πλευρές, έψαχνα να βρω μία διέξοδο αισιοδοξίας. Είδα στη βιβλιοθήκη μου ξεχασμένο το dvd με τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Θυμήθηκα τις μεγάλες νύχτες μας, τις τεράστιες επιτυχίες μας και το ξεθέωμα να προλάβουμε να πάμε παντού και να δούμε όσα περισσότερα μπορούμε.
Το μεγαλύτερο πάρτι που έχει ζήσει ποτέ ο Έλληνας ήταν οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Ήρθαν μετά από μία επιτυχία της Eurovision με την Έλενα Παπαρίζου και τον απίστευτο θρίαμβο της Εθνικής με την κατάκτηση του Euro 2004. Ζούσαμε όλοι μας σαν μεθυσμένοι εκείνη την περίοδο. Είχαμε αλλάξει και κυβέρνηση και ήμασταν όλοι σε κατάσταση εθνικής μέθης. Μοναδικές στιγμές σε όλα τα επίπεδα με τον κόσμο και τη χώρα να βρίσκεται πραγματικά στα καλύτερά της.
Όποιος έχει πάει και έχει παρακολουθήσει από κοντά τους Ολυμπιακούς Αγώνες δεν θα τους ξεχάσει ποτέ. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να καταφέρει κάποιος να μεταφέρει τα συναισθήματα του κόσμου, την εμπειρία όλων μας και το μέγεθος της εθνικής ανάτασης. Θυμάμαι ότι είχα αγοράσει εισιτήρια για τα πάντα ένα χρόνο πριν. Δεν είχα πάρει μόνο για τον Τελικό της Χαλκιά. Βρήκα ωστόσο εισιτήρια αμέσως μετά τον ημιτελικό (για τον οποίο είχα).
Είναι πολύ δύσκολο πραγματικά να περιγράψεις το τι συνέβαινε στις εξέδρες. Πάρα πολύ δύσκολο. Δύο ήταν οι επιτυχίες που σημάδεψαν εκείνη τη διοργάνωση όσο τίποτε από την έξαρση της χαράς του κόσμου. Το χρυσό της Χαλκιά και το χάλκινο του Πύρρου. Το τι γινόταν το γήπεδο είναι πέραν περιγραφής λέξεων. Πραγματικά δεν μπορεί όποιος δεν το έζησε να περιγράψει τα κλάματα χαράς, την ένταση της κερκίδας και το ξέσπασμα όλων όταν η Φανή βγήκε πρώτη και όταν ο Πύρρος ανέβηκε στο βάθρο (ζητώντας μας και συγγνώμη με την κίνησή του που δεν πήρε το Χρυσό).
Καθαρά δημοσιογραφικά, ο μόνος τρόπος για να το κρατήσεις τηλεοπτικά στη μνήμη όλων θα ήταν να αφήσει μόνο φυσικό ήχο. Τίποτε άλλο δεν θα μπορούσε να μεταδώσει στις επόμενες γενεές το τι ακριβώς σήμαινε για όλους μας το μετάλλιο της Φανής και του Πύρρου. Δεν υποτιμώ τις άλλες επιτυχίες των παιδιών μας, αλλά εκεί είχαμε τον περισσότερο κόσμο από κάθε άλλη επιτυχία. Τα περιμέναμε εκεί τα μετάλλια και ο τα γήπεδα ήταν γεμάτα με ενθουσιασμένο κόσμο.
Έβαλα που λέτε ο καλός σου το dvd και με μεγάλη μου απογοήτευση, διαπίστωσα μία άνευρη, ανούσια περιγραφή από τον Βασίλη Σκουντή της κούρσας της Φανής Χαλκιά. Ένα ψυχρό παγωμένο πράγμα που προσπαθούσε με λόγια να περιγράψει το απερίγραπτο. Ο κόσμος απών ως ήχος. Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Δεν το είχα δει να πω την αμαρτία μου όταν το πήρα. Τώρα που το είδα, απλά κλαίω τα λεφτά μου. Αυτά τα αγοράζεις για να μπορείς να δείξεις στα παιδιά σου τι είχε γίνει. Ε, αυτό που δείχνει ο κ. Σκουντής και ο τρόπος που αποφάσισε να το περιγράψει δεν ήταν ικανοποιητικό. Δεν μεταφέρει το τι έγινε στο γήπεδο. Δεν γίνεται αντιληπτό από τον θεατή.Έπεσαν τα τσιμέντα εκείνη την ημέρα. ΟΚ, μας δείχνει ότι χάρηκε, ότι πήρε μετάλλιο χρυσό. Ως εκεί. Ναι αλλά δεν ήταν μία ξένη και δεν ήταν ένα νορμάλ γεγονός... Είχε φυσικό ήχο η κούρσα, αλλά ήταν τόσο χαμηλός, ήταν τόσο λίγες οι σκηνές (2-3 δευτερόλεπτα αν δεν κάνω λάθος) από τις εξέδρες που κανένας δεν έμπαινε στο κλίμα.
Είμαι βέβαιος ότι αν ήταν μπάσκετ και είχε περιγράψει τη σκηνή θα είχε κάνει κάτι τελείως διαφορετικό. Γενικά το όλο dvd θα έπρεπε να είχε στηθεί τελείως διαφορετικά. Ορισμένες φορές πρέπει να κάνουμε ότι θέλει ο κόσμος και να είμαστε λιγότερο «ερωτευμένοι» με τη φωνή μας ή με την άποψή μας περί δημοσιογραφίας. Τα ίδια και στο κομμάτι με τον Πύρρο Δήμα, να βλέπω σημαίες να κουνιούνται και να ακούω από το βάθος το Ελλάς, Ελλάς επειδή μιλούσε από πάνω ο κ. Σκουντής. Άντε να καταλάβει μετά κάποιος που δεν το έζησε και του το δείχνεις μετά από 20 χρόνια τι είχε γίνει εκείνη την ημέρα. Πέντε λεπτά δεν γινόταν η απονομή επειδή ο κόσμος φώναζε. Αυτό δεν το λες, το δείχνεις, βάζεις το φυσικό ήχο στο φουλ και το δείχνεις.
Ο Βασίλης Σκουντής που είχε την δημοσιογραφική επιμέλεια κατά τη γνώμη μου έκανε ένα φάουλ χάνοντας την ευκαιρία να κάνει τον κόσμο να ανατριχιάσει ξανά, να ζήσει και πάλι εκείνες τις στιγμές. Προσωπικά έψαξα και βρήκα τι είχα τραβήξει από την κάμερα μου, έψαξα το youtube και το ευχαριστήθηκα. Πολύ απλά για να ανέβουμε και λίγο, να συγκινηθούμε και λίγο, δείτε τα βιντεάκια από το youtube και θα καταλάβετε πως το θέλαμε να είναι…
