Ούτε γάτα, ούτε ουρά! :: Sportaction.gr

Όχι, πείτε αλήθεια, δεν σας έχει τύχει ποτέ να είστε στο τέλος μιας τεράστιας ουράς σε μία τράπεζα, σε μία εφορία, σε ένα ταχυδρομείο; Δεν έχετε νιώσει την απόγνωση που προξενεί το συναίσθημα ότι ενώ βιάζεστε να πάτε στη δουλειά σας, δεν σας φτάνει ούτε ένα... δίωρο για να εξυπηρετηθείτε; Είναι σίγουρο πως ναι... Και λοιπόν; Δεν πρέπει να κάνουμε κάτι μπας και κατάφερουμε να γλυτώσουμε το μαρτύριο της ουράς; Αξίζει τουλάχιστον τον κόπο να δοκιμάσουμε βρε αδερφέ! Ο ΓΑΤΑδότης έχει να σας προτείνει διάφορα κόλπα...

ΚΟΛΠΟ 1: ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ;
Μπαίνεις στην τράπεζα και συνεχίζεις να φοράς τα γυαλιά ηλίου. Προσπερνάς την τεράστια ουρά με επιδεικτικό τρόπο και κινήσεις που προδίδουν απάθεια και σιγουριά. Αδιαφορείς για τις κραυγές «που πας ρε;», «στη σειρά σας κύριος», «τι νομίζεις ότι κάνεις ρε καραγκιόζη;». Όταν δεις τα πράγματα να σκουραίνουν (και τις πρώτες φάπες να ετοιμάζονται να έρθουν) γυρνάς σε αυτόν που βρίσκεται δίπλα σου εκείνη τη στιγμή και με το πιο ψαρωτικό σου ύφος, τον ρωτάς μεγαλόφωνα: «Φίλε μου, ξέρεις ποιος είμαι εγώ;». Στην απάντηση «όχι, που θες να ξέρω», πρέπει να είσαι έτοιμος και με ύφος καταπέλτη να πεις: «για αυτό σου λέω, σταμάτα να διαμαρτύρεσαι. Και εσύ και όλοι οι άλλοι. Και όταν δεν ξερέτε, μη μιλάτε ». Αν η ουρά... ψαρώσει, είσαι έτοιμος για ανάληψη. Αν όχι, το πολύ πολύ να περιμένεις κανονικά. Α, και να έχεις χάσει και την εκτίμηση 15 συνανθρώπων σου. Τους ήξερες και από χθες;

ΚΟΛΠΟ 2: Ο ΔΙΑΣΗΜΟΣ ΘΕΙΟΣ
  Το σκηνικό το ίδιο, μην τα λέμε συνέχεια, στο τέλος μιας ουράς – μαμούθ. Έχεις συνεννοηθεί με φίλο σου, να σε πάρει στο κινητό μόλις του κάνεις αναπάντητη. Το τηλέφωνο χτυπάει αφού έχεις φροντίσει να βάλεις για ήχο κάτι παράξενο και δυνατό ώστε να γυρίσουν να σε κοιτάξουν όλοι. Απαντάς, σχεδόν φωνάζοντας «ναι, θείε μου, βεβαίως θείε μου, θα κάνω όσο πιο γρήγορα μπορώ καλέ μου θείε» και το κλείνεις. Αφού το κλείσεις φροντίζεις με τη φωνή σου να εξακολουθεί στα κόκκινα να μιλήσεις με τον μπροστινό σου. «Α, ο θείος μου ήταν, αυτός με έστειλε. Και βιάζεται ο καημένος... Ξέρεις, θείος μου είναι ο...» Εδώ οι επιλογές ποικίλλουν. Αν μπροστά σου έχεις τα μισά ΚΑΠΗ Αμαρουσίου θείος σου είναι ο Ιερώνυμος. Αν έχεις ένα τσούρμο δεκαοκτάχρονα ξάδερφος σου είναι ο Γεωργούλης. Αν έμπροσθεν σου είναι η Θύρα 7 Πετραλώνων, θείος σου είναι ο Μάρκος ο Πάντελιτς. Αν ακολουθήσεις πιστά τις οδηγίες θα ακούσεις το μαγικό: «πέρνα αγόρι μου να μην περιμένει ο Χριστόδουλος, ο Αλέξης, ο Μάρκος». Και τη δουλειά σου θα κάνεις και μούρη θα πουλήσεις. Και αν απορήσει η ταμίας γιατί σε λένε Απόστολο Τσίλογλου και όχι Απόστολο Γεωργούλη μην κολώσεις. «Ο Αλέξης είναι από το σόι της μαμάς ».

ΚΟΛΠΟ 3: ΜΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ ΘΑ ΚΑΝΩ ΜΟΝΟ
Περνάς ατάραχος την ουρά που περιμένει ξεροσταλιάζοντας και κατευθύνεσαι στο ταμείο. Κάποιος ετοιμάζεται να σε κράξει. «Εεεεεεεεεεεε, που πας ρε φίλε να πούμε, στην σειρά σου». Νάτο! Σε έκραξε. Φοράς το πιο γλειώδες χαμόγελο σου: «Όχι δεν καταλάβατε, μια ερώτηση θέλω να κάνω μόνο, να μην περιμένω τζάμπα. Γίνεται; Α, σας ευχαριστώ πολύ κύριε ». Πας βιαστικά μπροστά από το ταμείο λοιπόν και κάνεις την ερώτησή σου: «μπορώ εδώ να κάνω ανάληψη; Ναι; Ωραία. 500 ευρώ θα ήθελα». Και τη λαμογιά σου έκανες, και – τυπικά – δεν είπες και ψέμματα. Μια ερώτηση έκανες!

ΚΟΛΠΟ 4: ΕΝΑΝ ΓΙΑΤΡΟ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ
 Αυτό το τρικ, θέλει θράσσος, απαιτεί να είσαι τελειωμένος καραγκιόζης, αμετανόητος απατεωνάκος και ηθοποιός με ταλέντο τουλάχιστον ίσο με του Βασίλη Ευδαίμονα. Αλλά μπροστά στο δίωρο που θα κερδίσεις, τι είναι να κάνεις ένα μικρό σόου; Εκεί λοιπόν που στο ταχυδρομείο, το μόνο που ακούγεται είναι κάθε τρία λεπτά, ο ήχος του δεύτερου που γίνεται πρώτος (εσύ είσαι 35ος), ξάφνου ένα βαρύγδουπο «μπουμ» κάνει τα ταχυδρομικά περιστέρια να πετάξουν. Ναι, ρε, καλά το κατάλαβες, εσύ είσαι που μόλις έκανες ότι λιποθύμησες από την ορθοστασία. Οι μισοί Ελληνάρες της ουράς θα πέσουν πάνω σου να δουν τι έπαθες και οι άλλοι μισοί θα πέσουν πάνω στους πρώτους μισούς που πρόλαβαν να κερδίσουν χάρη στη γρηγοράδα τους, εισιτήρια στην παράσταση «Λιποθυμώντας στα ΕΛΤΑ». Κάτσε με τα μάτια κλειστά κάτω (για λίγο, πριν αρχίσουν οι σφαλιάρες για να συνέλθεις ή επειδή σε πήρανε πρέφα). Γύρω σου θα ακούς δύο γιαγιάδες να κλαίνε, έναν κλητήρα να φωνάζει «έναν γιατρό ρε παιδιά», δύο τρεις θείτσες να δηλώνουν με τρόμο ότι είσαι ναρκομανής και άλλες πέντε έξι (θείτσες πάντα) να σε υπερασπίζονται. Έλα, άνοιξε τα μάτια. «Μην ανησυχείτε, δεν είναι τίποτα» πες και με τη βοήθεια κάνα δυο μαντράχαλων, σήκω στα πόδια σου. Πρόσεξε τώρα. Είναι το πιο κρίσιμο σημείο. Μην ζητήσεις να πας πρώτος γιατί όλο και κάποια θεία θα σε πάρει γραμμή. Ζήτα το αντίθετο: «Νιώθω καλύτερα, ευχαριστώ, θα κάτσω στη θέση μου». Εκεί χτύπησες τον Ελληνάρα στο φιλότιμο. Και οι 35 με μια φωνή θα φωνάξουν να πας πρώτος και «τι είναι αυτά που λες αγόρι μου, προς Θεού». Πας λοιπόν πρώτος κάνεις τη δουλειά σου και την ώρα που φεύγεις βλέπεις τους υπόλοιπους 35 να τσακώνονται για το ποιος ήταν πού πριν το φοβερό πρόβλημα υγείας σου. Ντροπή σου ρε!

ΚΟΛΠΟ 5: ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΛΕΞΗ ΤΗΣ ΜΟΔΑΣ
  Και γιατί να τα κάνεις όλα αυτά και να ταλαιπωρείσαι και να κινδυνεύεις να γίνεις ρεζίλι; Αφού πλέον υπάρχει μία μοντέρνα μέθοδος που εφαρμόζουν όλο και περισσότεροι συνάνθρωποι μας με τεράστια επιτυχία. Κατεβαίνεις από το μηχανάκι του φίλου σου, μπαίνεις στην τράπεζα χωρίς να βγάλεις το κράνος, βγάζεις το νεροπίστολο του ανηψιού σου του Παντελάκου και φωνάζεις «ληστεία». Τσιμπάς κάνα δεκαχίλιαρο ευρώ από την ταμία (που σε κοιτάει ατάραχη και σχεδόν βαριεστημένη, είσαι η τρίτη της ληστεία σήμερα), βγαίνεις κύριος, ανεβαίνεις στο παπάκι και αποχωρείς. Ούτε γάτα, ούτε ουρά!

Ο ΓΑΤΑδότης σας, Στέλιος Ποτηράκης