Αγαπημένε μου αναγνώστη, επανέρχομαι, πιστός στη σταθερή μας επικοινωνία και επειδή την προηγούμενη φορά σε μάλωσα και θα μου έχεις κακιώσει, αποφάσισα να ρίξω λίγο τους τόνους και να προσπαθήσω να σε καλοπιάσω διότι μπορεί να πιστεύω ότι είσαι ένα απαίδευτο κοπρόσκυλο αλλά αν στο γράφω και συνέχεια, θα μου γυρίσεις την πλάτη και με βλέπω άνεργο καθαρόαιμο.
Ξέχνα, λοιπόν, αυτά που σου έλεγα τις προάλλες, όταν και σε κατηγορούσα ότι για το χάλι της Ελλάδας φταις πριν από όλους εσύ ο απαίδευτος, ξερόλας και κουτοπόνηρος νεοελληνάρας και έλα να το πιάσουμε από την ανάποδη.
Ρε βλάκα Ευρωπαίε, ρε κουτόφραγκε, ρε αμερικανάκι, που θα ήστουνταν τώρα όλοι εσείς αν δεν υπήρχε η Ελλάδα; Πάρτε το (ρε) χαμπάρι ότι αν δεν υπήρχε ο Σόλων, ο Πλάτων, ο Αριστοτέλης και ο Τσιμιτσέλης, θα βρισκόσασταν ακόμη στις σπηλιές και θα τρώγατε βαλανίδια.
Όταν ο πρόγονος σου, Άγγλε, κατουρούσε στις σπηλιές, ο δικός μας ο πρόγονος πεταγόταν με διαστημόπλοια στον Άρη για να δει από κοντά τον Καστίγιο της εποχής. Όταν εσύ ρε αμερικανάκι, φορούσες δέρματα και περίμενες να σε ανακαλύψει ο Κολόμβος, στην Ελλάδα γίνονταν εγχειρήσεις ανοικτής καρδιάς για να σκοτώνουν οι γιατροί την ώρα τους.
Και ποιο είναι το ευχαριστώ; Σας διδάξαμε τέχνες, γράμματα, επιστήμες, σας ξεστραβώσαμε, σας κάναμε ανθρώπους και τώρα που βρεθήκαμε και μεις σε μια δυσκολία, βρε αδερφέ, μας έχετε φλομώσει στην πίεση. Αχάριστοι άνθρωποι, κομπλεξικοί, κακοί και ανέραστοι.
Αλλά, δεν πειράζει, Γερμανέ, συνέχισε να μας πιέζεις, συνέχισε. Καλοκαίριασε πια, όταν εσύ θα διαβάζεις το Σπίγκελ στην Πάρο, εγώ θα σου πηδώ την αλόγα που πήγες και παντρεύτηκες. Και να το ξέρεις Γερμανέ: είμαι στα όρια να σταματήσω να παίρνω προφυλάξεις και μην απορήσεις αν του χρόνου την άνοιξη, τα μισά γερμανάκια που θα γεννηθούν θα είναι μαυροτσούκαλα...
Άξεστοι, αχάριστοι, κομπλεξικοί, σας δώσαμε τα φώτα και εσείς τώρα θέλετε να μας τα αλλάξετε. Ε, όχι, ρε μούτρα, δε θα σας περάσει. Δε θα σας δώσει η ΓΕΝΟΠ τη ΔΕΗ για ένα ξεροκόμματο. Να φτιάξετε δική σας ΔΕΗ αν είστε μάγκες. Αλλά δε μπορείτε: μόνο στην Ελλάδα θα μπορούσε να στηθεί ένας τέτοιος δημόσιος οργανισμός - τέρας, να κάνουν τέτοιο πάρτι οι συνδικαλιστάρες και παρ΄όλα αυτά να υπάρχει ακόμη ρεύμα στη χώρα.
Τέλος οι χάρες, Ευρωπαίοι. Θα σκληρύνουμε τη στάση μας κι εμείς. Και το κουνούπι ατσάλι...
ΓΑΤΑδότης. Ένα όνομα, μια ιστορία.
