Έχω διαφόρων ειδών λουλούδια τα οποία περιστοιχίζονται από μέλισσες. Που τα έχω; Και που να τα βάλω; Εντάξει, η πρόστυχη απάντηση είναι η προφανής, το θέμα είναι ο συγγραφεύς να βρίσκει τον τρόπο να κάνει το απρόβλεπτο, το δύσκολο, το ανατρεπτικό.
Παίρνω λοιπόν τα λουλούδια, τα αφήνω στα πόδια όμορφης κορασίδος, σκλαβώνω τις μέλισσες (και την κορασίδα με την κίνηση μου), παίρνω το μέλι τους και με αυτό χρειάζομαι πια μόνο βούτηρο. Φρυγανιές έχω. Το ξέρω ότι τώρα αναρωτιέσαι: "καλά, αυτόν τώρα τον πληρώνουν για να γράφει;" και έρχομαι να σου απαντήσω πως με αδικείς γιατί δε ασχολούμαι μόνο με το πρωινό μου αλλά είμαι πολυσχιδής προσωπικότητα.
Και αναρωτιέμαι: όλοι στέλνουμε, όλη μέρα ι μέιλ, έχει σκεφτεί κανείς να κατεβάσει από κανένα σάιτ, ι μέλισες να παράξει ι μέλι; Όχι. Εγώ το σκέφτηκα γιατί εγώ είμαι ο πολύπλευρος επαγγελματίας του χώρου.
Δεν είμαι πρόχειρος να απαντήσει ποιού χώρου ακριβώς αλλά οι κατέχοντες τη Φυσική γνωρίζουν ότι η έννοια του χωροχρόνου είναι ιδιαίτερως σχετική, πόσο μάλλον στη συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή που ζούμε όπου και να καταλάβεις τον χώρο, χάνεις τον χρόνο ενώ αν βρεις τον χρόνο, δεν έχεις πια τον χώρο. Αλήθεια, εσύ τον ημιυπαίθριο σου τον δήλωσες;
Ζορίζουν τα πράγματα γύρω μας, ελπίζω να βλέπετε τι γίνεται στο Λονδίνο. Πήγε πριν δέκα μέρες φιλενάδα μου να ψωνίσει στην Όξφορντ την στριτ και μου είπε ότι έχουν πέσει τόσο πολύ οι τιμές λόγω εκπτώσεων που σιχάθηκε να ψωνίσει. Και εγώ αναρωτιέμαι: που πάμε ρε; Θα αφήσουμε τις εκπτώσεις να μας χαλάσουν το ηθικό; Όχι ρε, μη μασάτε, μπόρα είναι θα περάσει... Θα ανέβουν πάλι οι τιμές, θα έρθουμε στα ίσα μας.
Να σου πω κάτι, αναγνώστη; Μήπως πρέπει να γίνεις λίγο πιο ερωτικός; Βλέπω διαρκώς γύρω μου ανθρώπους ανίκανους να φλερτάρουν, ανίκανους να ζήσουν τη χαρά του έρωτα, μόνους, μίζερους, κατατονικούς. Γιατί; Νιώσε τη χαρά του έρωτα. Και νιώστην μόνος σου. Φλέρταρε τον εαυτό σου. Αγάπησε τις αδυναμίες σου. Βίωσε την ηδονή της πληρότητας. Απόλαυσε μέχρι τέλους την ματαιότητα της διαφορετικότητας. Και ζήσε. Και όποιος σε κοροιδέψει, θα έχει να κάνει με το ταίρι σου. Με σένα δηλαδή. Το έπιασες; Εσύ, είσαι το κέντρο του δικού σου κόσμου.
Ανοίγω παρένθεση: (. Και ξεχνάω να την κλείσω. Μια ζωή η ίδια ιστορία. Αρχίζω κάτι, ενθουσιάζομαι, παρασύρομαι, βγαίνω από τον στόχο μου και δε μπορώ να φτάσω μέχρι το τέλος. Αυτή είναι η κατάρα των πολυσύνθετων συνθετών, των μουσικών που δε χρειάζονται κομπιούτερ για να γράψουν μουσική, γιατί έχουν το ρυθμό μέσα τους και το μπουζουκάκι δίπλα τους. Και πάνω που μου έρχεται το απόλυτο ζεϊμπέκικο, θυμάμαι ότι είμαι ροκ τύπος, αρχίζω τις ροκιές στον μπαγλαμά και καταλαβαίνω ότι πρέπει να πάρω ηλεκτρική κιθάρα.
Και τότε σκέφτομαι ότι πρέπει να διαλέξω μία. Έχω βάλει μία στο μάτι που κάνει περίπου 2 χιλιάρικα και παίζει τα ριφάκια μόνη της πριν καν την πιάσεις ενώ αν την πιάσεις παίζει παπάδες και αραδιάζει διάκους. Αλλά μετά, σκέφτομαι ότι μου έκοψαν το ρεύμα προχθές γιατί δεν είχα τα 120 κολοευρώ να το πληρώσω και νιώθω την ματαιότητα. Να πάω στη λύση της ακουστικής; Να πάω να πληρώσω το ρεύμα;
Ανοίγω πάλι παρένθεση: (.
Τίποτα, πάλι τα ίδια. Δε βλέπω να την κλείνω σε αυτό το άρθρο. Αλλά έχει ο καιρός γυρίσματα και ο πόνος μου αιτία, να πάω φέτος Ίμπιζα ή είναι κιτσαρία;
ΓΑΤΑδότης σας, σε άριστη ψυχοσωματική κατάπτωση, ο μικρός Στελάκης Ποτηράκης (ο Άσημος Προϊστάμενος στον Άγνωστο Πόλεμο, ένα παιδί που μετράει τ' άστρα). Και ναι, κουφάλες, έκλεισε η παρένθεση.
