Για τον Παναθηναϊκό από δω και πέρα τα πράγματα είναι απλά. Το μόνο που έχει να κάνει πλέον, είναι το αυτονόητο. Κι αυτό ισχύει για όλο τον Παναθηναϊκό οργανισμό. Με λίγα λόγια, πρέπει να συνεχίσει στον δρόμο που βρίσκεται και ταυτόχρονα να δουλεύει όλο και πιο σκληρά σε όλα τα επίπεδα, για να βελτιώνεται συνεχώς και με κάθε ευκαιρία.
Ακριβώς όμως, επειδή όλα αυτά είναι αυτονόητα και απλά, είναι ταυτόχρονα και δύσκολα. Ειδικά όταν μιλάμε για το ελληνικό ποδόσφαιρο και για τον Παναθηναϊκό φυσικά.
Είναι τόσα πολλά αυτά που προκύπτουν καθημερινά και τόσο αντιποδοσφαιρικά συνάμα, που δεν θέλει και πολύ να μπεις στο λούκι και να ασχολείσαι μ’ αυτά περιφρονώντας όλα τα υπόλοιπα. Κακά τα ψέματα. Στην Ελλάδα έχει παγιωθεί πια σαν τρόπος και το χειρότερο την ίδια στιγμή καις αν συνείδηση και νοοτροπία, ότι το πρωτάθλημα όχι απλά δεν παίζεται και δεν κρίνεται στα γήπεδα, αλλά στο παρασκήνιο και στα… κέντρα αποφάσεων.
Κι αυτό είναι το λιγότερο. Το χειρότερο είναι, ότι έχει παγιωθεί και το ότι τελικά είναι θεμιτό αυτό. Και δείγμα ισχύος και ικανότητας κιόλας. Και ότι κάθε ομάδα που θέλει το πρωτάθλημα… πρέπει να ακολουθήσει αυτό τον δρόμο.
Αυτή είναι και η μεγαλύτερη δυσκολία που υπάρχει αυτή την στιγμή για τον Παναθηναϊκό. Το να κρατηθεί από την μια να μην βουτήξει σ’ αυτή την… δελεαστική προοπτική και ταυτόχρονα να μείνει συγκεντρωμένος στο καθαρά ποδοσφαιρικό κομμάτι της ιστορίας.
Σ’ αυτή την κατεύθυνση, είναι ιδιαίτερα θετική η ανακοίνωση των οργανωμένων του Παναθηναϊκού. Τόσο για την αμεσότητα της αντίδρασής τους, όσο και επί της ουσίας. Κακά τα ψέματα. Αυτή την στιγμή για τον Παναθηναϊκό δεν υπάρχει η παραμικρή πολυτέλεια για εσωστρέφεια και διχασμό. Αντίθετα, ακριβώς επειδή είναι έτσι οι συνθήκες, θα πρέπει όλοι να συνεχίσουν σαν ένας άνθρωπος. Ανεξάρτητα από απόψεις και διαφωνίες, σ’ αυτή την συγκυρία δεν περισσεύει κανείς.
Κι αυτό είναι το μεγαλύτερο στοίχημα και καθήκον για τον Παναθηναϊκό το επόμενο διάστημα.
Να μείνει δηλαδή συγκεντρωμένος και συσπειρωμένος. Και αυστηρά προσανατολισμένος, μόνο στο πως η ομάδα θα συνεχίσει την πορεία της για την κατάκτηση του πρωταθλήματος.
Ιδιαίτερα θα πρέπει να προσέξει ο Παναθηναϊκός ένα πράγμα. Την σωστή και μετρημένη διαχείριση των όποιων κρίσεων ή μικροκρίσεων προκύψουν.
Στο ποδόσφαιρο μπορείς να σχεδιάσεις αρκετά πράγματα και συνήθως ο καλός και σοβαρός ποδοσφαιρικός σχεδιασμός, βοηθάει και παίζει καθοριστικό ρόλο στην επιτυχία ή όχι μιας προσπάθειας. Μόνο που πολλές φορές τα πράγματα δεν έρχονται όπως τα σχεδιάζεις. Αυτό είναι το ποδόσφαιρο και δεν μπορείς να το αλλάξεις. Λογικά λοιπόν θα έρθουν και στραβές για τον Παναθηναϊκός. Λογικά θα υπάρξουν και κακές μέρες και γκίνια σε κάποια παιχνίδια και μια μέτρια μέρα ή και κακή ακόμα της ομάδας.
Το θέμα για τον Παναθηναϊκό, είναι να μην κάνει παντιέρα και πανικοβληθεί απ’ αυτές τις στραβές. Αλλά να τις αντιμετωπίσει σαν αναπόσπαστο κομμάτι της προσπάθειάς του και να κοιτάξει πως θα μπορέσει να ελαχιστοποιήσει τις αρνητικές τους επιδράσεις.
Αυτό είναι το μυστικό και αυτό είναι και το μόνο που επί της ουσίας θα έχει να αντιμετωπίσει μπροστά του.
Απ’ τ’ άλλα δεν έχει να φοβάται τίποτε. Να προσέχει και να επαγρυπνεί για πολλά ναι. Αλλά να φοβάται σε καμιά περίπτωση. Άλλωστε, ότι κι αν λένε, όσα και να γράφουν, ότι κι αν πιστεύουν οι αντίπαλοί του, η ουσία παραμένει μία και μοναδική.
Ότι και από πλευράς βαθμολογίας και από πλευράς προγράμματος και από πλευράς ικανότητας και φόρμας αν προτιμάτε στην τελική, η ιστορία δεν είναι στο χέρι τους. Καθώς είναι αναγκασμένοι ακόμα κι αν κάνουν την ιδανική πορεία από δω και πέρα μέχρι τέλους, να περιμένουν από τον Παναθηναϊκό να κάνει γκέλες και όχι απλά γκέλα, για να ελπίζουν σε οτιδήποτε.
Επομένως και αντικειμενικά, όλα πια είναι αποκλειστικά και μόνο στο χέρι του Παναθηναϊκού. Κι όταν λέω Παναθηναϊκού, εννοώ τους πάντες. Και την διοίκησή του και τον προπονητή και την ομάδα και τον κόσμο του. Απλά πράγματα και καθαρά. Ας κρατήσουν σφιχτά στο χέρι τους την ιστορία και ας κατακτήσουν όλοι μαζί, αυτό που με βάση την μέχρι τώρα πορεία, τους ανήκει.
