Είναι απίστευτες οι ομοιότητες της συζήτησης που γίνεται στον Παναθηναϊκό, με την ανάλογη που γίνεται στην Ελλάδα με φόντο την οικονομική κρίση. Όπως στην Ελλάδα λοιπόν, οι πολιτικοί μιλάνε, προτείνουν, συμφωνούνε, διαφωνούνε, έχουν σχέδια για το πώς θα βγούμε από την κρίση, λησμονώντας όμως συνεχώς να μας πούνε γιατί είμαστε σε κρίση, ποιος μας έφερε σε κρίση και αν ήταν αντικειμενικό να βρεθούμε σε κρίση και σε χρεοκοπία, το ίδιο ακριβώς γίνεται και στον Παναθηναϊκό.
Μιλάνε όλοι, συζητάνε όλοι, προτείνουν όλοι, σώζουν όλοι, αλλά το γιατί φτάσαμε να αναζητούμε σωτηρία κανείς πια δεν το αναφέρει.
Κι η πλάκα είναι, ότι όπως και στην Ελλάδα, οι ίδιοι οι πολιτικοί που μας έφεραν στην χρεοκοπία, πρωτοστατούν σε δηλώσεις και προτάσεις για το πώς θα γλιτώσουμε την χρεοκοπία, ακριβώς το ίδιο γίνεται και στον Παναθηναϊκό.
Απέφευγα τόσο καιρό να αναφερθώ εδώ πέρα για τα διοικητικά και όλα τα σχετικά. Αλλά κάπου δεν αντέχεται άλλο η ιστορία. Δεν γίνεται δηλαδή να πανηγυρίζουμε κιόλας στον Παναθηναϊκό γιατί… κατάντησε η μετοχή στο 0,33. Δεν γίνεται κιόλας κανείς να μην παίρνει την ευθύνη για την κατάσταση στην οποία έφτασε αυτός ο σύλλογος και όλοι να βγαίνουν και να εμφανίζονται και σαν σωτήρες από πάνω επειδή θα… συνεισφέρουν να μην χρεοκοπήσει ο σύλλογος.
Πλάκα κάνουμε τώρα δηλαδή ή όλοι έχουν στο τσεπάκι τους τον κόσμο και τον θεωρούν εντελώς ηλίθιο στην χειρότερη ή παντελώς αδιάφορο στην καλύτερη;
Το πώς η μετοχή μιας ομάδας από 5,4 που ήταν πριν τέσσερα χρόνια έφτασε αυτή την στιγμή στο 0,33 απασχολεί κανένα; Νοιώθει κάποιος την ανάγκη να μας εξηγήσει και να απολογηθεί ταυτόχρονα γι’ αυτή την απίστευτη από κάθε άποψη υποτίμηση της αξίας του Παναθηναϊκού;
Κι αν αυτό έτσι έπρεπε να γίνει για κάποιους, θα βγει κανένας να μας πει πως το… κατάφερε αφού έτσι έπρεπε να γίνει; Θα βγει κάποιος να πει, ότι ναι εγώ είμαι ο μάγκας και τρανός που κατάφερα μια ομάδα που όταν μπήκα σ’ αυτή η μετοχή της είχε 5,4… κατάφερα να την φέρω στο 0,33 μετά από τρία χρόνια στα οποία πέρασαν 180 εκατομμύρια ευρώ από την ομάδα, πήρε ένα νταμπλ, είχε δυο φορές συμμετοχή στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ και τριάντα σολντ-άουτ σε γήπεδο 60.000 θέσεων.
Να βγει ρε παιδιά και να το πει. Κι όχι να καθόμαστε τώρα στον Παναθηναϊκό να ξημεροβραδιαζόμαστε αν θα πάρει δάνειο η ΠΑΕ, ή αν θα πάρει την πρωτοβουλία ο Βγενό να κάνει… έρανο, ή αν θα δεχθεί ο Πολέμης να βάει το κεφάλι του στον ντορβά και να μπει εγγυητής για δάνειο.
Αυτά αν γινόντουσαν σε εταιρεία που είναι στο χρηματιστήριο, θα είχε γίνει χαμός. Από την πόρτα κι απ’ τα παράθυρα θα μπούκαρε μέσα η δίωξη οικονομικών.
Ξέρω, ξέρω. Ο Παναθηναϊκός δεν είναι εταιρεία και μετοχές. Αλλά αν δεν είναι έτσι, πως φτάσαμε να συζητάμε αυτή την στιγμή μόνο για μετοχές, για δάνεια, για ισολογισμούς και όλα αυτά τα όμορφα πραγματάκια; Πως; Έτσι; Πήγε εκεί… από μόνο του το πράγμα;
Και ποιος κοροϊδεύει ποιόν εδώ πέρα ρε παιδιά;
Ποιος;
Έχετε καταλάβει τι τολμάμε και ξεστομίζουμε δημόσια συνεχώς; Το αν θα βρεθούν δύο και οχτώ εκατομμύρια να… σωθούμε;
Κι όσοι λένε ότι… θα… συμβάλλουν σ’ αυτό, το παίζουν και σωτήρες κιόλας; Κι έχουν το θράσος να πλασάρονται και πρώτη μούρη στα πρωτοσέλιδα ή να βάζουν τα πάσης φύσεως παπαγαλάκια τους να τους κάνουν την… μόστρα στα ΜΜΕ;
Είναι ποτέ δυνατόν; Να έφτασε στον Παναθηναϊκό να θεωρείται μέγας και τρανός χορηγός κάποιος που λέει ότι θα… βάλω 1,5 και με προυποθέσεις και δύο εκατομμύρια;
Τι είναι τα δύο εκατομμύρια ρε μάγκες; Δύο εκατομμύρια έδωσε σε ένα απόγευμα ο Παναθηναϊκός για να πάρει τον…Σπύρόπουλο. Δύο εκατομμύρια τα δίνει για πλάκα ο Γιαννακόπουλος μόνο για τον Διαμαντίδη σε ένα χρόνο.
Και φτάσαμε να κάνουμε σήριαλ δυο μήνες τώρα, αν θα βάλει δύο εκατομμύρια ο Βγενόπουλος ή αν θα ηγηθεί προσπάθειας να… μαζευτούνε;
Κι αυτό προβάλλεται σαν φοβερό και τρομερό γεγονός που πρέπει να ανάψουμε και λαμπάδες κιόλας για να γίνει;
Το γιατί φτάσαμε να ζητιανεύουμε για ένα ποσό που κάποτε ήταν μεταγραφή ενός… λιμού σ’ αυτή την ομάδα, ή που στο μπάσκετ το δίνουν για τα κορδόνια του Σάρας και του Μπατίστ, θα μας το πει κανένας;
Το γιατί φτάσαμε να ξημεροβραδιαζόμαστε για το αν και πότε και με τι τιμή θα γίνει αύξηση μετοχικού κεφαλαίου στην ΠΑΕ, θα μας το εξηγήσει κανείς;
Θυμάστε ποτέ να μας απασχολούσε ή να μαθαίναμε αν και πότε γίνεται αύξηση μετοχικού κεφαλαίου στον Παναθηναϊκό;
Ξέρει κανείς από σας κάθε πότε και αν γίνεται αύξηση μετοχικού κεφαλαίου στην ΚΑΕ στο μπάσκετ; Ή εκεί βάζουν το χέρι στην τσέπη και πληρώνουν χρόνια τώρα, χωρίς ποτέ κανείς να μάθει, να αναρωτηθεί ή να μπει στην διαδικασία της… αγωνίας για το αν και πότε;
Κι αντί να σκύψουν το κεφάλι και να ζητήσουν ένα συγνώμη όσοι έφεραν τον πιο υγιή και σίγουρο σύλλογο της χώρας σ’ αυτή την κατάσταση, το παίζουν και σωτήρες κιόλας; Και θεωρούνται και… ευεργέτες ή μάγκες κιόλας που με την διαχείρισή τους κατάφεραν να φτάσει η μετοχή του πιο ιστορικού συλλόγου της Ελλάδα σε εντελώς εξευτελιστικά επίπεδα;
Και να βάλω και άλλο ένα θέμα στο τραπέζι, επειδή όλοι το τυράκι το βλέπουν αλλά την φάκα κάνει πως δεν την βλέπει κανείς;
Να δεχθώ λοιπόν ότι γίνονται όλα συζητάμε τώρα. Και δάνειο παίρνουμε και βάζει ο Ανδρέας δύο εκατομμύρια και όλα.
Και λοιπόν; Μετά τι γίνεται; Αυτό φτάσαμε να είναι το μοναδικό μέλημα για τον Παναθηναϊκό. Το αν θα βγάλει το φετινό μισό υπόλοιπο της χρονιάς; Κι άντε και το έβγαλε; Μετά τι γίνεται; Εκτός πια κι αν δεν μας νοιάζει καθόλου το… μετά.
Ή θα παίρνουμε διαρκώς δάνεια και μετά όταν οι τράπεζες που μας δάνεισαν ή αυτοί που έβαλαν το κεφάλι τους στην γκιλοτίνα και εγγυήθηκαν ζητάνε τα λεφτά τους πίσω, θα τους κράζουμε και θα είμαστε και ευχαριστημένοι κιόλας; Γιατί κι εδώ ακούμε και διαβάζουμε φοβερά πράγματα. Ακριβώς όπως και στην Ελλάδα. Δεν φταίμε δηλαδή εμείς που τα κάναμε ρόϊδο και δανειστήκαμε γιατί αλλιώς ούτε στο πρωτάθλημα δεν θα συμμετείχαμε, δεν φταίνε αυτοί που ηθελημένα ή αθέλητα έφεραν τον Παναθηναϊκό στην χρεοκοπία, αλλά φταίνε οι τράπεζες που μας δάνεισαν και ζητάνε τα λεφτά τους πίσω όπως προβλέπεται στο δάνειο. Μιλάμε για παλαβομάρα απίστευτη, που όμως στον Παναθηναϊκό υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που τα λένε και σαν… επιχειρήματα κιόλας. Μπας και φύγει η λέζα από τους δημίους και καταστροφείς αυτής της ομάδας για να καταλαβαινόμαστε.
Είναι κι αυτό μια άποψη. Αλλά αν θέλει ο Παναθηναϊκός πραγματικά να βγει απ’ το οικονομικό και διοικητικό τέλμα, τότε θα πρέπει να ξεκαθαρίσει τα πράγματα, να τα δει με ψυχρό μάτι και να καθαρίσει σαν ομάδα, σαν τοπίο και σαν άτομα ακόμα.
Γιατί εδώ, δυο ερωτήματα έχουν πια σημασία και αν κάποιος δεν τοποθετείται σ’ αυτά, τότε κοροϊδεύει στα ίσα και τον Παναθηναϊκό και τον κόσμο του.
Πρώτον, πως έφτασε σε εξευτελιστική τιμή η μετοχή μιας ομάδας σαν τον Παναθηναϊκό.
Και δεύτερον, ακόμα και αν βρεθεί προσωρινή λύση, τι θα γίνει μετά;
Όταν κάποιος απαντήσει σ’ αυτά, μετά ίσως και να έχει νόημα οποιαδήποτε κουβέντα και… αναζήτηση. Μέχρι τότε όμως, καλό είναι όσοι έφεραν τον Παναθηναϊκό σ’ αυτό το επίπεδο, αν μη τι άλλο να μην προκαλούν κιόλας.
