Είναι η δεύτερη φορά μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα που εκτιμώ ότι αξίζει τον κόπο να ασχοληθώ με τον Ορέστη Καρνέζη. Οι πρωταγωνιστές άλλωστε (πρέπει να) είναι οι αθλητές, οι ποδοσφαιριστές εν προκειμένω.
Η πρώτη φορά ήταν μετά το διπλό-ορόσημο του Παναθηναϊκού στα Γιάννενα. Ισως να το έκανα επειδή ήθελα με αυτόν τον τρόπο να πείσω τον εαυτό μου ότι δεν πρέπει να επηρεάζεται από τα νεοελληνικά μου γονίδια, αλλά αντιθέτως να υιοθετώ το "μέτρο" και να μην δρω παρορμητικά. Πιθανόν να το έκανα γι αυτό.
Τούτη τη φορά, ο λόγος δεν αφορά εμμέσως την αφεντικά μου ούτε είναι αγωνιστικός. Είναι εξωαγωνιστικός. Και αφορά στη συνέντευξη που παραχώρησε ο Ελληνας τερματοφύλακας στο συνδρομητικό κανάλι της Nova και τον συνάδελφο και φίλο Γιάννη Καραλή.
Οσοι την παρακολούθησαν προφανώς έχουν αντιληφθεί τι εννοώ πριν καν το... εννοήσω, οι άλλοι καλό θα είναι να βρουν τον τρόπο για να την παρακολουθήσουν (μπορούν μέσω της ιστοσελίδας του καναλιού, διότι είναι εντελώς διαφορετικό να διαβάζεις τις απαντήσεις από το να ΔΕΙΣ τη συνέντευξη...).
Σε αυτή τη συνέντευξη λοιπόν ο Καρνέζης επί της ουσίας έδωσε τις απαντήσεις, δίχως να το καταλάβει, στο πως μπόρεσε να σηκωθεί στα πόδια του και να πετύχει την απόλυτη ανατροπή στην καριέρα του. Οι απαντήσεις του και οι νοοτροπία του που προκύπτει μέσα απ' αυτές, αποτελούν το ιδανικό παράδειγμα για κάθε νέο ποδοσφαιριστή, αλλά και για αρκετούς 27ρηδες συνομήλικους συναδέλφους του, που έχουν τα μυαλά πάνω απ' τα κεφάλια τους.
Που... τρέχουν να διαβάσουν τι γράφεται για αυτούς από τους δημοσιογράφους και αναλόγως να πράξουν διάφορα, που περιμένουν να ακούσουν από τους μάνατζερ και τους παρατρεχάμενους πόσο μεγάλοι παικταράδες είναι και πόση αδικία υφίστανται που δεν αγωνίζονται ήδη βασικοί στην... Μπαρτσελόνα. Ας ρίξουν μια ματιά κι ας αποκτήσουν λίγη τροφή για σκέψη. Μόνο να κερδίσουν έχουν...
Ενδεικτικά σας αναφέρω ορισμένες από τις απαντήσεις του:
**"Πράγματι όσα έγιναν μετά την ΑΕΚ και όσα συνέβησαν μετά το ματς με τα Γιάννενα ήταν για μένα το ζενίθ και το ναδίρ που λένε. Αλλά στο ποδόσφαιρο πρέπει να κρατιέσαι ισορροπημένος, πρέπει να βρίσκεις μια μέση λύση πάντα. Ούτε πάντα θα είσαι στα πάνω σου, ούτε πάντα θα είσαι στα κάτω σου. Οπότε, το σημαντικό είναι να παραμένεις πάντα ισορροπημένος".
**"Για μένα είναι πολύ μεγάλο κεφάλαιο ο κ. Φερέιρα. Δεν μπορώ να πω κάτι άλλο εκτός από το ότι του είμαι ευγνώμων και θα του είμαι πάντα.
Είναι πολύ έξυπνος άνθρωπος, έμπειρος, καταξιωμένος. Πάνω απ' όλα οξυδερκής θα έλεγα, αντιλαμβάνεται πάρα πολύ καλά τι γίνεται γύρω του, εμπνέει σεβασμό και νομίζω ότι όλοι παίζουν και για αυτόν. Ηθελα πάρα πολύ να τον δικαιώσω που μου στάθηκε και το είχα μέσα μου, να του ανταποδώσω την πίστη και την εμπιστοσύνη που μου δείχνει".
**"Δεν έχουμε τρεις τερματοφύλακες στον Παναθηναϊκό. Δεν είμαστε ο Κοτσόλης, ο Καπίνο και εγώ. Είναι και ο Ταμπάκης. Είμαστε τέσσερις τερματοφύλακες και ανεξαρτήτως της ηλικίας ο ένας συμβουλεύει τον άλλον, βοηθάει ο ένας τον άλλον στην προπόνηση και έχουμε πολύ καλές σχέσεις μεταξύ μας. Είμαστε τέσσερις τερματοφύλακες για τον ίδιο σκοπό, για να νικάει η ομάδα και παλεύουμε και οι τέσσερις για αυτόν τον σκοπό".
** "Θα τον απογοητεύσω τον φίλο που ρωτάει(σ.σ. ερώτηση για το ποια είναι η ομάδα του εξωτερικού που έχει ως όνειρο να αγωνιστεί). Γιατί δεν μου αρέσει να κάνω μακροπρόθεσμα σχέδια, γιατί με έχει μάθει η ζωή ότι είναι απρόβλεπτη και δύσκολη. Αυτό που θέλω πλέον είναι να κατακτήσουμε το πρωτάθλημα φέτος, να είμαι για πολλά χρόνια στον Παναθηναϊκό και απ' εκεί και πέρα όταν έρθει αυτή η στιγμή, κι αν έρθει, τότε μπορούμε να το συζητήσουμε".
** " Δεν θέλω να σκέφτομαι τώρα την Εθνική. Ποιος δεν θα ήθελε να κληθεί στην Εθνική ομάδα; Αλίμονο, οπωσδήποτε. Αλλά αυτή τη στιγμή έχω ξεκινήσει να παίζω κάποια παιχνίδια. Δεν έχω καταφέρει κάτι ακόμα, δεν έχω φτάσει κάπου. Λίγα παιχνίδια έχω παίξει μόνο. Θέλω να συνεχίσω να παίζω, να πηγαίνω ακόμα καλύτερα και από εκεί και πέρα σίγουρα είναι πολύ μεγάλη τιμή για κάποιον και μεγάλο πράγμα να παίζεις για την Εθνική ομάδα"...
