Τις τελευταίες ημέρες στον Ολυμπιακό ψάχνονται προκειμένου να κλείσουν έναν τερματοφύλακα που θα αποτελέσει την βασική επιλογή για τη συνέχεια της αγωνιστικής περιόδου. Ναι, ο Κοστάντσο με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα μας αποχαιρετήσει, αφήνοντας ορισμένες… ευχάριστες (όσων αφορά στον τομέα της κωμωδίας) στιγμές και οι «ερυθρόλευκοι» ψάχνουν…
Πρώτο όνομα που έχει πέσει στο τραπέζι, φημολογείται πως είναι ο Αλμούνια. Ναι… Ο Ισπανός πορτιέρο που στα καλύτερα χρόνια της καριέρας του, ήταν δεύτερη επιλογή του… αστείου Λέμαν. Για το ίδιο πρόσωπο μιλάμε, τον παίκτη που δεν κατάφερε να σταθεί κάτω από τα δοκάρια της Άρσεναλ και πλέον αναζητά αλλού το ψωμί του, καθώς δεν στέριωσε ούτε στη Γουέστ Χαμ, όπου παραχωρήθηκε δανεικός για έναν μήνα, αποχωρώντας μετά από 4 εμφανίσεις (έχοντας βέβαια έναν τραυματισμό).
Το θέμα μας όμως δεν είναι ο Αλμούνια, αλλά η επιλογή του Ολυμπιακού. Οι Πειραιώτες δείχνουν πως δεν μαθαίνουν από τα λάθη τους, με αποτέλεσμα να είναι έτοιμοι να κινηθούν για την απόκτηση ενός παίκτη που σύμφωνα με την… λογική, δεν φαίνεται πως μπορεί να προσφέρει περισσότερα από τον Μπάλαζ Μέγερι.
Όχι, δεν τα έχουμε με τον Αλμούνια. Ούτε και με την ηλικία του (έχει γεννηθεί τον Μάιο του 1977), αλλά με το είδος των επιλογών που κάνει ο Ολυμπιακός για την θέση του τερματοφύλακα. Το καλοκαίρι, οι Πειραιώτες έψαχναν για δύο τερματοφύλακες, με τις επιλογές τους να είναι οι Κοστάντσο και Δασκαλάκης. Ο πρώτος, αναμένεται να αποτελέσει παρελθόν και ο δεύτερος, δεν έχει πείσει ακόμη τον Βαλβέρδε.
Δεν θα μιλήσουμε για το κατά πόσο σωστή ή λάθος ήταν η μη απόκτηση Ελευθερόπουλου, γιατί θα δούμε το δέντρο και θα χάσουμε το δάσος. Εκτός και αν θεωρείται παράλογο το ότι ο Αλμούνια δεν έχει να προσφέρει περισσότερα στην ομάδα απ’ ότι π.χ. ο Μιχάλης Σηφάκης, ο οποίος μένει ελεύθερος το καλοκαίρι.
«Μα, ο Σηφάκης δεν θα έρθει για να είναι αναπληρωματικός του Μέγερι», θα πει κανείς, όμως… μήπως θα έρθει για τον πάγκο ο ακριβοπληρωμένος Αλμούνια; Λίγη λογική και αυτοσυγκράτηση θα πρέπει να δείξουν οι άνθρωποι του Ολυμπιακού.
Και κλείνουμε με μια εύλογη απορία... Πως μπορεί άραγε να αισθάνεται αυτή την στιγμή ο Μέγερι, που έχει διατηρήσει ανέπαφη την εστία της ομάδας του για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα, μετά από αρκετό καιρό ταλαιπωρίας με τον Κοστάντσο, όταν ενημερώνεται για το ενδιαφέρον για τον Αλμούνια;
