Έχουμε μάθει στην Ελλάδα να ανεβάζουμε στα ύψη την παραμικρή επιτυχία και να φέρνουμε την καταστροφή στην πρώτη «στραβή».
Ο Παναθηναϊκός δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση. Όμως, αυτό που συμβαίνει με το «τριφύλλι», ξεπερνά τα όρια της… γραφικότητας σε πολλές περιπτώσεις. Ξαφνικά, η ομάδα που ήταν έτοιμη να πανηγυρίσει τον τίτλο, έχει γίνει (στο μυαλό όσων τα λένε και τα γράφουν) ένα σύνολο χωρίς βλέψεις, ένα σύνολο που ξεφουσκώνει και με το ζόρι θα βγει δεύτερο, ένα σύνολο που δεν έχει λύσεις, ένα σύνολο που δεν μπορεί να αποδώσει καλό ποδόσφαιρο και εντέλει ένα σύνολο που σε καμία περίπτωση δεν είναι σε θέση να πάρει το πρωτάθλημα. Όλα αυτά, επειδή ήρθε ένα άσχημο (ομολογουμένως) αποτέλεσμα. Μηδενίζεται μια ολόκληρη προσπάθεια, φτάνουμε και ξεπερνάμε τα όρια της υπερβολής, κλαίμε τον… μακαρίτη, ο οποίος στην πραγματικότητα είναι όρθιος και υγιέστατος.
Δεν είπε κανείς πως τα προβλήματα λείπουν. Δεν είπε κανείς ότι το ρόστερ της ομάδας είναι υπερπλήρες. Δεν είπε κανείς πως όλα είναι ρόδινα στον Παναθηναϊκό. Και φυσικά, όλα αυτά δεν τα έλεγε κανείς και πριν το ματς με τον Λεβαδειακό. Όποιος το ισχυρίζεται αυτό, ζει στον δικό του κόσμο. Ξεκάθαρα πράγματα. Παράλληλα, η καταστροφολογία και ο μηδενισμός για όσα έχει πετύχει το «τριφύλλι» μέχρι τώρα, μόνο αθώες προσπάθειες, απλών ποδοσφαιρικών αναλυτών δεν μοιάζουν.
Έχει βαλθεί ένας ολόκληρος μηχανισμός να πείσει πως ο Παναθηναϊκός δεν αξίζει την θέση που βρίσκεται, να πείσει πως ο Ολυμπιακός είναι κάτι ανάμεσα σε Μπαρτσελόνα και Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και πάει λέγοντας. Όλα αυτά επειδή οι «ερυθρόλευκοι» νίκησαν τα δεύτερα του ΠΑΟΚ στην Τούμπα.
Χωρίς να αποτελεί μομφή προς τον ΠΑΟΚ αυτό, αλλά είναι η αλήθεια. Επιπρόσθετα, ξεχνούν οι πάντες ποια είναι η ομάδα που πραγματικά έχει παίξει το καλύτερο ποδόσφαιρο στην Ελλάδα μέχρι τώρα. Ξεχνούν πως το ντέρμπι που ίσως κρίνει τον τίτλο, θα γίνει στο ΟΑΚΑ. Ξεχνούν πως με Τζιμπούρ και Μιραλάς ο Ολυμπιακός δεν… σάρωνε σε όλα τα γήπεδα, αλλά για παράδειγμα ήρθε ισόπαλος χωρίς τέρματα με την Δόξα Δράμας. Ξεχνούν πως οι απουσίες του «τριφυλλιού» δεν είναι μόνιμες. Κοινώς ο Λέτο θα γυρίσει, ο Κουίνσι το ίδιο, ο Λάζαρος θα βρει ρυθμό, ο Νίνης θα μπει στην ομάδα, ο Μπουμσόνγκ θα επιστρέψει στα ντέρμπι. Το να προσπαθούν να αποπροσανατολίσουν τον κόσμο, είναι απλό. Το χειρότερο είναι πως γίνεται τόσο μαζικά, τόσο μεθοδευμένα και τόσο έντονα. Ξεχνώντας προφανώς ότι τη στιγμή που συνέβη το ίδιο στο πρωτάθλημα που συνεχίζεται, έχασαν… τα αυγά και τα καλάθια!
Το καλύτερο στην όλη ιστορία, είναι πως δεν… μασάει ο ίδιος ο Παναθηναϊκός. Επειδή πολύ απλά, μέσα στα πολλά προβλήματα των «πράσινων», έχει κερδηθεί μια απίστευτη συσπείρωση ανάμεσα σε κόσμο και ομάδα, που δεν πρόκειται να αλλάξει με τίποτα. Και τον Παναθηναϊκό όταν είναι συσπειρωμένος δεν τον φοβόμαστε καθόλου!
