Ο Ολυμπιακός έδωσε μόνος του το δικαίωμα στους αμφισβητίες του να τον θεωρήσουν... ξεγραμμένο επειδή βρέθηκε πέντε βαθμούς πίσω από την κορυφή, η σύγχρονη ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, όμως, θα έπρεπε να είχε διδάξει άπαντες ότι είναι αδύνατον να θεωρήσεις ότι η ομάδα του Πειραιά είναι εκτός πρωταθλήματος όταν απομένουν 12 αγωνιστικές.
Η διαφορά είναι πλέον στους δύο πόντους και μπορεί να ισχύει ότι ο Παναθηναϊκός είναι ακόμη πρώτος, ο Βαλβέρδε όμως ξέρει ότι αν η ομάδα του αποδώσει σύμφωνα με τις δυνατότητες της, μπορεί να κόψει και πάλι το νήμα πρώτη.
Την... Παρασκευή, πολύς κόσμος έβλεπε το ανάποδο από ότι τελικά συνέβη: νίκη του Παναθηναϊκού στη Λιβαδειά, στραβοπάτημα του Ολυμπιακού στην Τούμπα... Μόνο που δε γίνεται να παίζει πάντα ο Παναθηναϊκός τόσο κακά χωρίς να το πληρώνει ή ο Ολυμπιακός να μη μπορεί να κάνει τις ευκαιρίες του γκολ. Και κάπως έτσι... τούμπα στην κατάσταση...
Ζητώ προκαταβολικά συγνώμη από τους... πολέμιους του Βαλβέρδε, αλλά ο κόουτς του Ολυμπιακού πήρε άριστα στο ντέρμπι της Θεσσαλονίκης και οδήγησε με μαεστρία την ομάδα του στη νίκη σε ένα ματς... τελικό.
Αποφάσισε να δώσει τη μπάλα στον ΠΑΟΚ, να θωρακίσει το κέντρο του και να χτυπήσει στην κόντρα. Επιλογή που αποδείχθηκε λίρα εκατό αφού στο 18' ο Ολυμπιακός είχε προλάβει να πετύχει δύο γκολ και να χάσει άλλα δύο και να έχει γερά θεμέλια για τη νίκη που είχε πραγματικά ανάγκη για αγωνιστικούς, ψυχολογικούς μα πάνω από όλα, βαθμολογικούς λόγους.
Κορυφαίος της αναμέτρησης: Και πάλι συγνώμη από τους... ειδικούς του Καραϊσκάκη αλλά ο Τζαμέλ Αμπντούν ήταν καταπληκτικός. Όχι μόνο γιατί πέτυχε το γκολ που άνοιξε το δρόμο αλλά γιατί έδωσε και κέρδισε άπειρες μάχες ενώ έμεινε προσηλωμένος στην αμυντική τακτική της ομάδας του για όσο διάστημα αγωνίστηκε (κάτι που δεν έκανε, επί παραδείγματι, ο Μιραλάς με αποτέλεσμα στο ξεκίνημα ο Σταφυλίδης να μοιάζει με τον... Ρομπέρτο Κάρλος στο πιο λευκό του).
Αεικίνητος και άψογος μαέστρος ήταν και ο Ιμπαγάσα ενώ ο Τζεμπούρ απέδειξε για μια ακόμη φορά, ότι καλός ο... Μάρκο, με τον Αλγερινό όμως στην κορυφή του, ο Ολυμπιακός είναι άλλη ομάδα...
Στον Πειραιά, βέβαια, δεν έχουν την πολυτέλεια να πανηγυρίσουν: σε λίγες μέρες έχουν δεύτερο ντέρμπι ενώ ακολουθεί το ταξίδι στη Ρωσία για το κυνήγι του ευρωπαϊκού ονείρου. Δικαιούνται όμως να είναι ικανοποιημένοι που απέδειξαν ότι έχουν ψυχή, πίστη και καρδιά πρωταθλητή. Και πολλές φορές, οι παλμοί μιας τέτοιας καρδιάς, δίνουν το τέμπο στη μάχη ενός πρωταθλήματος.
ΥΓ: Απορίας άξιο είναι γιατί τέτοιο μίσος από τους παίκτες του ΠΑΟΚ, τέτοια αντισυναδερφική συμπεριφορά, τόσα και τέτοια δολοφονικά τάκλιν. Ή μήπως όχι;
ΥΓ2: Τι κρίμα ένας τέτοιος τεράστιος παίκτης να έχει τόσο απαίσιο χαρακτήρα... Από ένα σημείο και μετά, πάντως, σταμάτησα να μετράω τις ενέργειες του Γκαρσία που σήκωναν κίτρινη κάρτα. Αφ ενός δεν είχε νόημα, αφ ετέρου έπρεπε να μετράω και τα κατορθώματα του... Μπαλάφα...
